
Hikayesi kadar boyutlarının da üzerinde özellikle durdum. Çünkü devasa boyutlardaki bir tablo çocuklara daha da ilgi çekici geliyor. Ben asıl amacı poster ve reprodüksiyon satmak olan olan All Poster sitesini yaptığımız çalışmaya çok uygun buldum. Hem içeriği zengin, hem de resimleri büyütme ya da kısım kısım büyüteçle inceleme yapma imkanı sağlıyor. Üstelik sitenin daha başka güzellikleri de var, tabloyu oda içine yerleştirerek, dekoratif duruşunu inceleme şansı da veriyor.

İkinci ressamımız benim en sevdiğim Matisse. İkarus'un mitolojik hikayesini okuduk, ardından bu hikaye üzerinden resmi yorumlamaya çalıştık. Çok keyifli geceler geçirmeye başladık. Yalnız benim tuvalete gittiğim bir kaç dakikayı, gizlice Facebook'a girerek değerlendirmeye çalışmasına gıcık kapıyorum. Bugün çok konuşkanım ama bu Facebook maceralarımızı da başka bir gün anlatayım.
*Bedri Rahmi bu yazıyı 1940'larda yazdığı için, yabancı ressamların eserlerinin renkli veya siyah beyaz kopyalarının ülkemizdeki eksikliğinden dem vuruyordu. Fotoğrafın ve sinemanın imkanlarına övgüler düzdüğü yazılarından anlıyorum ki, Bedri Rahmi internet çağına erişmiş olsa, dünyanın en bahtiyar hocası olurdu. Bu teknolojinin içine doğanlar için internetin derin bir anlamı yok. Ancak bizim gibi bu imkana yeni kavuşmuş kimseler için çok kıymetli bir kaynak. Geçen akşam eve geldiğimde Mehmet bilgisayarda çizgi roman okuyordu. Yemek yedin mi, naapıyorsun burada diye sorunca, yüzünde mutluluk dolu bir gülücük ve minnetle, ulan bu veletler ne şanslı, benim çocukluğumda internet diye bir şey olsa ne kadar mutlu bir çocuk olurdum dedi. Ancak Mehmet çocukluğunu kütüphanelerde tüm klasikleri okuyarak geçirmiş bir tip. Şimdiki çocuklarsa ya oyun oynuyor, ya Face'te takılıyor. Yasak getiremiyorum, sadece sınırlandırmaya çalışıyorum. Yasak daha cezbedici bir hale getirmekten başka bir işe yaramıyor çünkü. İnternetin insanın zamanını çalan yönünü anlatmaya, doğru kullanımı konusunda uyarmaya çalışıyorum. Bu konuda Selen'den çok işe yarayan bilgiler edindim. Çocuklar için internet güvenliği konusunda önemli bilgiler içeren okul bültenini gönderdi. Çocuklarımızın interneti kullanırken hangi konulara dikkat etmeleri gerektiğini madde madde yazmışlar. Mesela internet üzerinde, sosyal paylaşım sitelerinde; adres, telefon v.b. kişisel bilgiler paylaşılmaması, aile fertlerinin işi, kendisinin hangi okulda okuduğu gibi spesifik bilgiler paylaşmaması, rahatsız eden bir mesaj veya bilgi geldiğinde hemen aileyle paylaşılması gerekliliği, şifre bilgisinin kimseye, en iyi arkadaşına dahi verilmemesi, bilgisayarın zarar görmemesi için yazılım v.b. indirmeden aileyle paylaşılıp, kontrolden geçirilmesi ve daha bir çok konuda zihin açıcı uyarılar var. Keşke bizim okullarımızda da bu tür bültenler yayınlasalar. Bir de Basit Bir Yaşam'ın blogundaki şu yazısında da faydalı bilgiler yer alıyor. Ayyyyhhh bitiremedim yazıyı. Yok yok bu facebook olayını masaya yatıran yazıyı başka bir gün yazacağım. Çok konuştum. İşim var, gücüm var. Gittim.


10 yorum:
Birlikte ünlü ressamlarin resimlerine bakmak ne güzel fikir! Cok sevdim, bizimkinin egilimine bagli olarak deneyecegim :)
Aslı'cığım, sen ünlü ressamlar deyince beni gülmek tuttu. Geçen sene oğlumu Madrid'deki Prado Müzesi'ne götürdüm. Emre'nin elinde de bir pet şişe su vardı. Bir ara dalmışım ki, bir sürü güvenlik görevlisi Emre'yi yakalamaya çalışıyorlar. Oğlum pet şişeyi sallayarak Goya'nın tablosunu ıslatmaya çalışıyor. Eğer ki başarsaydı iki ülke arasında diplomatik kriz bile çıkabilirdi valla. Bu arada eşim diplomat, biz de işsiz kalırdık :)
Valla tabloları allposter'den inceleme fikri iyiymiş, çok hoşuma gitti. Mercan'la en son Dali'ye gittik boyumun ölçüsünü aldım çünkü. İlgisi var, zevki ve fikirleri de var. Ama 4,5 yaşında biri için bir noktadan sonra sıkıcı bir eylem olabiliyormuş öğrendim.
Caanım Guernica'dan 60x120cm baskı aldım 1 aydır ofiste duruyor çerçeveye gerdiricem de götürücem eve....preh
Ben ilgisi olduğu için değil de, ilgi geliştirmesi için uğraşıyorum biraz. Babasının inanılmaz bir resim kabiliyeti var ama uğraşmıyor. Yaman'ın da iyi bir çizgisi var. Ressam olması gibi bir derdim yok. Olursa neden olmasın tabii. Ama ben daha çok resim algısının gelişkin olmasını istiyorum. Türkiye'de resim çok geç başladığı için, resme bağlı görsel sanatlar da gelişkin değil. Mesela grafik, çizgi filmler, animasyonlar, bir türlü gelişmiyor. Belki ileride bu dalda çalışır. Yaratıcılığı gelişsin istiyorum. Müze gezmelerinde Yaman da pek sıkılgan. Uzun süre kalamıyor. Bu nedenle onunla müzeye gitmeyi sevmiyorum. Ben özellikle arkeoloji müzelerini severim. (Bizde zaten güzel sanatlar müzesi pek az Pera, İstanbul Modern, bir de Sabancı dışında ben pek bilmiyorum var mı?)
Ancak arkeoloji müzelerinde buluntuların her yanını incelemeyi ve levhaları okumayı, eserin dönemini, hikayesini okumayı severim. Böyle olunca çocuğu afakanlar basıyor tabii ve anne acıktım hamburger, pizza diye tutturmaya başlıyor. Çocuğun benimle gezme derdi zaten sanat manat değil, karın doyurma, yararsız yiyecekler lüpletme. O yüzden en güzeli müzelere tek gitmek. Akşamları da en fazla 5 tablo inceleyebiliyoruz zaten, ilgisini yitiriyor, sıkılıyor, başka bir ressama geçelim istiyor. O yüzden dengelemek için az eser, öz eser diyorum.
Öfff ne biçim yorum yazmışım, yani entellektüel bir gelişim çabasından çok vatana millete hayırlı evlat yetiştirmek gibi ulusalcı bir ülkü çıkmış ortaya:) Ehhe. Doğru ama.
Yok yok, tuhaf birşey yazmadın bence :) Yaman'ın algısını zenginleştirme çabası içinde olduğunu yazılarını okuyan biliyor zaten. Ben biliyorum mesela :) ve ilham oluyorsunuz emin ol.
Dilerim ki, Yaman ve siz kitapta baktığınız tabloları yerinde ve 1e1 görürsünüz tez zamanda.. :))
Aslı seni gerçekten gıptayla izliyorum. Çocuğunun uyumuna hayran kaldım. Ben 7 yaşındaki oğlumu yoga yapmaya nasıl ikna ederim hayal bile edemedim. Resme çok yeteneği olan bir çocuk olmasına rağmen doğumgününde harika bir sanat kitabı aldım sizin gibi resimlere bakalım diye ala ala bunu mu aldın dedi ve bakmadı bile. Ben beceremiyorum sanırım. Ya da çocuğum 1 yaşından beri olduğu gibi sadece kendi istediği yönde hareket etmeye çalışıyor.
Seni tüm samimiyetimle tebrik ediyorum.
Aslı seni gerçekten gıptayla izliyorum. Çocuğunun uyumuna hayran kaldım. Ben 7 yaşındaki oğlumu yoga yapmaya nasıl ikna ederim hayal bile edemedim. Resme çok yeteneği olan bir çocuk olmasına rağmen doğumgününde harika bir sanat kitabı aldım sizin gibi resimlere bakalım diye ala ala bunu mu aldın dedi ve bakmadı bile. Ben beceremiyorum sanırım. Ya da çocuğum 1 yaşından beri olduğu gibi sadece kendi istediği yönde hareket etmeye çalışıyor.
Seni tüm samimiyetimle tebrik ediyorum.
Derin,
Aslında Yaman'ın uyumu biraz da zorla oluyor sanırım. Yaman'ın pazar ile cuma arası TV izleme şansı yok. Yasak. Uyku saatine kadar geçecek süreyi doldurmak için okumak veya zevkli bir şeyler yapmak zorundayız. Yoga yapıyoruz dediysem, 1 hafta takıldı benimle, benim yaptığım her hareketi yapmıyor zaten, açıyor kitabı en egzantirik hareketleri seçip yapmaya çalışıyor, bir nevi oyun onun için. O konuda zorlamıyorum. Geçen hafta hiç yapmadı mesela, sen yap ben babamla çizgi roman okuycam dedi. Bu hafta da her ikimiz de yoga falan yapamadık, çünkü çok yorgundum, erkenden uyuduk. O resim sitelerini de öyle saatlerce incelemiyoruz. Sadece 3-5 resim bakıyoruz. Bu sitede şöyle bir güzellik var, popüler ressamların, popüler eserlerini kategorilemişler. Dolayısıyla hikayesi olan resim bulursak, araştırıyoruz. Yaman resimlere bakmayı seviyor. Bizim etkimiz oldu mu bilmiyorum. Sevmesi için elimden geleni yaptım. Küçüklüğünden beri sergilere, müzelere götürdüm, evde her türlü resim malzemesi bulundurdum, onunla birlikte veya ondan bağımsız çizdim, boyadım, ressamlara ait kitaplar aldım, hala her sabah kalem kutusunun içine ufak bir not kağıdına bir resim çizip, sevgi notu düşüyorum. Belki tüm bunların bir etkisi olmuştur. Belki de hiçbir etkimiz yok, çocuk böyle şeylerle ilgilenmeyi seviyor.
Yorum Gönder