Kar Psikolojisi
İnsan kar böyle güzel güzel yağarken, sabahın köründe uyanıp işe gider mi? Öğlene doğru uyanacaksın. Uzun uzun kahvaltı edeceksin. Çıkıp biraz kartopu oynayacaksın. Eve dönüp şöyle güzel bir çorba pişireceksin. İçin ısınacak. Bir de mis kokulu bir kek pişirmeye girişeceksin. Çayı da demledin mi tamam. İşteyim ya. Var mı böyle bir şey. 1 Saat erken çıkacağız ama zaten yol 2 saatimizi yiyecek, eve gene aynı saatte varacağım. Öffff.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
4 yorum:
valla kara adam gibi elimi sürmüş değilim, uyuz oldum bende. bi de eskiden sobah varken daha da güzeldi. okul tatil edilir, soba üzerinde ekmek kızartılırdı. oyundan gelince de yine sobanın başına... ıslak eldivenler ve donmuş bir adet popo sobaya verilirdi... hey gidi.
aynen.. işe gitmeye çalışan bir tek akıllı ben sanıyordum.. 2 saat gidiş.. 2 saat dönüş.. firmanın yarısı yok. patron ise bize dönüş için araba bile ayarlamayacaktı. e ne de olsa adamın altında 4*4 .. elemanı kimin umurunda..
Derbay bir de kestane. Kestanesiz kar olmaz olsun. Ben bu aralar hiçbir yerde şöyle lezzetli, mis kokulu bir kestane bulamıyorum yav.
Denizanası sanırım patronluğun koşulu bu, kendinden başkasını düşünmediğin an sen de patron olabilirsin.
Seneler sonra izmir'e kar yağdı. Özlemiştik =)
Yorum Gönder