İnsanın hayattaki tek dayanağının kendisi olduğunu anlaması ikircikli duygular yaratıyor. Bir yandan güvenebileceğin tek kişinin kendin olması çok korkutucu gelirken, bir yandan da cesaretini arttıran bir şey. Çünkü kendine güvenmenin aslında ne demek olduğunu fark etmek güzeldir. Kendini satışa getiremezsin. Kendini yarı yolda bırakamazsın. Kendine tam anlamıyla, gönül rahatlığıyla güvenebilirsin. Sınırlarını veya sınırsızlığını bilirsin. Başkalarının senin için hiçbir şey yapmamasını artık umursamazsın. Çünkü önemli olan senin kendine iyi bakabilmendir. Bu kabul özgürleştiricidir.
Sen varsan her şey vardır. Sen yoksan zaten her şey bitmiş demektir.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


6 yorum:
İnsan bunu durduk yerde farketmiyor. Kolay gelsin:)
Benim sorunum şu ki: Ben kendime de fazla güvenmem :) İnsanım neticede, aniden kafayı yiyip anormal bir harekette bulunabilirim. Kendi kendimi kontrol ettiriyorum arasıra başkalarına :)
Niye böyle yazdın ki? durduk yere mi?
Şunun bir kaç sene öncesine kadar kendime ne kadar az güvendiğimi anımsadım ama bu kısa merak uyandırıcı postun sayesinde. Kendime ait farkındalığım son bir kaç senede olgunlaştı. Sanırım bunu çocuklanınca keşfettim. Onun kendine güvenen ve yetebilen bir birey olmasını isterken, aynı zamanda eylemlerimle anlatmam gerekti. Yavaş yavaş oldum işte.
Doğru... Kendine güven özgürleştiricidir.
Sevgiler.
"sen varsan herşey vardır" ama kadınlar bunu çok geç anlar, neden acaba?
özgürlestirici, hafifletici, oh be kendime sonsuza kadar inanabilecegim bi dost buldum gibi... bir de insanin disardan gelen darbelere karsi kendine bi koruma zirhi gelistirmesine cok yardimci oluyor kendine güven, gelen giden o zirha carpip duruyor ama sen icinde hic incinmeden durabiliyosun o zaman.... guzel hem de cok gerekli...
havana
oh içim açıldı :)
Yorum Gönder