Güzel Bir Gün

Yaman'ın sınıf arkadaşlarından birinin annesi tiyatrocu. Geçen dehşet gününde, okulun dağılmasını beklerken, biraz kapı önü muhabbeti yaptık. Yaman'ın hayal gücünün çok kuvvetli olduğunu ve mutlaka yaratıcı drama derslerine başlaması gerektiğini söyledi. Neyse ki o hafta İzzet geldiği için kafam biraz dağıldı. İzzete olan biteni anlattım. İzzet'in babası da öğretmendi. O da hep dermiş ki; öğrenemeyen öğrenci yoktur, öğretemeyen öğretmen vardır. Tüm dünyada ilaç karşıtı kampanyalar düzenlenirken, Türkiye ilaç şirketlerinin yeni pazarı oldu dedi. Bazen şu anda yaşadığımız dünyanın bir bilim kurgu filmden farksız olduğunu düşünüyorum. Aynı iş yerinde ama başka şehirde görev yapan bir arkadaşımla telefonla dertleşirken, konu çocuklarımıza geldi. Yaşadıklarımı anlatınca, oğluna 1 yıldır ilaç verdiğini, çevresindeki çoğu arkadaşının da, çocuklarını ilaçsız okula göndermediklerini, ilacın çok faydasını gördüklerini, çocuğunun hiç dikkati dağılmadan 1 saatten fazla aralıksız ders çalışabildiğini söyledi. Artık benim dikkatim dağılıyor, zorla bıraktırıyorum dedi. Bu normal mi? Bu kadar yüksek bir konsantrasyon beklentisi? Çocuklardan beklentimiz o kadar yükselmiş ki, çocuğun uykusuzluğundaki ve tiklerindeki ilaca bağlı artışın yararlarının yanında önemsiz olduğunu söyledi. Başka bir iş arkadaşımın eşi de ilaç deposunda çalışıyor. Ritalin en çok satan ilaçlarda başı çekiyormuş. Ritalin ve muadili ilaçlardan tek bir kutu bile kaybolsa Sağlık Bakanlığı soruşturma başlatıyormuş. O kadar sıkı denetleniyormuş dedi. Komedi de burada başlıyor. Sanki insanların bu ilaca ulaşması çok zormuş gibi bir sıkı denetim. Oysa yarım saatlik bir psikiyatri randevusuyla reçeteye ulaşabiliyorsunuz. Neyse kafam öyle dolmuş ki daldan dala atlıyorum. İzzetle otururken akşamları spor, yoga konsantrasyonunu arttıracak ne varsa ciddi mesai ayırmam gerektiğini konuştuk. (Hatta geçen hafta akşam sporunu hayata geçirdim bile.) Bir de Holger'in daha önce bana disleksiyi konuşurken anlattığı gibi birebir yoğun eğitim. Sonra İzzet'le sinemaya girmek için beklerken, kapının önünde eski bir arkadaşıyla karşılaştık. İzzet hemen Yaman için drama dersleri aldıracağımız biri var mı diye sordu. Arkadaşından aldığı cevap ne olsa beğenirsiniz; yakın bir dostunun bir akademide Yaratıcı Drama dersleri vermeye başladığını söyledi. Bazen bu kadar tesadüfe inanamıyorum.

İşte bugün İzzet'in arkadaşının yönlendirdiği yaratıcı drama derslerine başladık. Yaman'ı 2 yıllık Aikido kursları boyunca bir ders bile bu kadar mutlu görmemiştim. Ders arasında drama öğretmeniyle Yaman'ın okul durumu üzerine sohbet ettik. Lütfen öğretmenlerini haftaya buraya getirin. Yaman'ın konsantrasyon sorunu var mıymış gelip bir görsünler dedi. İçim rahatladı. Çünkü ben evde Yaman'ı yeterli bulurken kuzgun ve yavrusu modlarına mı giriyorum şüphesiyle götüremiyorum artık, doğrulayan insanlar beni rahatlatıyor.

Kurstan sonra mutlu mesut Kadıköy'e indik. Kuruyemişçiden iğde, keçiboynuzu, kuru meyveler ve fıstıklar aldık. Beyaz Fırın'dan anasonlu, haşhaşlı, çekirdekli gevrekler aldık. Kırmızı meyveli yılbaşı çalılarından alıp eve geldik.

Noel moduna girmiştik bir kere. Yaman babasıyla çam ağacını kurarken ben de tahinli kek yaptım. Lezzet garantili şaşmaz bir tariftir. İnternette her yerde var. Ben sadece kek piştikten sonra üzerine glazür olarak dökülen tahini, pişirmeden önce üzerine sürüyorum. Ve üzerine dökülen tahine şeker eklemiyorum, alttaki kekin tatlılığıyla üstteki sade tahin birleşimini daha çok beğeniyorum. Tabii tahin sadece üzerine sürülmüyor, kek karışımının içinde de var. Ay oldu olacak ölçüleri de yazsaydım.

3 Yumurta, 2 su bardağı şekerle yüksek devirde çırpılıyor. 1 Su bardağı sıvı yağ eklenip çırpmaya devam ediliyor. 1 Su bardağı yoğurt ve 5 yemek kaşığı tahin eklenip iyice çırpıldıktan sonra 3 su bardağı un, 1 paket kabartma tozu ekleniyor. Normal kek hamuru gibi çok sıvı akışkan bir karışım olmuyor. Biraz yoğun bir karışım olacak. Yağlanmış kelepçeli kek kalıbına dökün. Üzerine 5 kaşık daha tahin ekleyip (isterseniz tahini şekerle karıştırarak da dökebilirsiniz, veya benim gibi üzerini sıvarken biraz kek karışımıyla geçişmesini de sağlayabilirsiniz) önceden ısıtılmış 175 derece fırında, fırınınızın özelliğine göre kontrollü olarak 45-55 dakika arası pişirin. 35.dakikadan sonra üzerini kontrol edin, yanmaması için alüminyum folyo kapatıp pişirmeyi sürdürün.